Bilasizmi, poygalardagi eng nosportona narsa nima? Yigirma yil hammasini toʻgʻri qilib kelib, bitta kunning oʻzi choʻlning: “rahmat, xayr” deyishi uchun yetarli boʻlishi.
«Dakar»-2026 bilan Karlos Sayns-ota rostdan ham ketadi. “Pozitsiyalarni topshiryapti” ham emas, “charchab qoldi” ham emas — aynan bir bobni yopadi. U bobni u 2006 yilda ilk bor qumlarga kirganida ochgan edi. U oldindan aytgan: bu oxirgi urinish bo‘ladi. Va, muhimi, u shunchaki “chiroyliroq tugatmoqchi” emas edi. U «Ford»ning zavod dasturini g‘alaba uchun haqiqiy jang darajasigacha olib chiqmoqchi edi — buning uchun hatto boshqa bir syujetni ham chetga surdi: FIA prezidenti lavozimi haqidagi gap-so‘zlarni.
Va deyarli uddalandi. 10-bosqichgacha Sayns katta zaxira bilan yetakladi, pasportidagi yosh bilan kelishmaydigan odamga o‘xshardi.
Keyin esa — rallireydlarda ichni muzlatadigan mayda narsa: navigatsiyada xato, nazorat nuqtasini o‘tkazib yuborish, minus 40 daqiqa. Va haftalar davomida qurilgan hamma narsa “xo‘p, urinib ko‘rdik”ka aylanadi.
Keyin esa hammasi matematik jihatdan og‘irlashdi: raqiblaring orasida Nasser Al-Attiya bo‘lsa — u “Dakar”ni go‘yo mavsumiy ishiday yutishni biladi — ustiga-ustak sen endi telbalarcha tavakkallargacha bora olmaysan, quvib yetish deyarli imkonsiz. Natijada Al‑Attiya oltinchi sovrinni oldi, Sayns esa cho‘l karyerasini to‘rtta g‘alaba bilan yopdi.
Finishdan keyin u hammasini katta odamdek aytdi: tezlik yetarli edi, texnika ishladi, ammo bitta kunning o‘zi imkoniyatdan mahrum qilishga yetdi. Keyin — tanaffus. “Hammasini o‘ylab chiqish kerak”. Faqat karyerani emas. Umuman hammasini.
Va shu yerda nafaqat afsonaga qo‘l silkitgim, balki ko‘lamni ham to‘g‘ri tushungim keladi. Shuning uchun — “quruq biografiya” emas, balki Sayns‑ota nega kamyob figura ekanini tushuntiradigan 25 ta detal.

Sayns-ota haqida 25 fakt: bu qanday inson ekanini his qilish uchun
Bolalik: xarakter konstruktordek yig‘ilgan payt
-
Poygalar birinchi muhabbat emas edi. 7 yoshida uni tennisga yuborishdi. Keyin boks, yengil atletika, skvosh bo‘ldi.
-
Skvosh — “xobbi” emas, jiddiy. U Ispaniya vitse-chempionliklarini olgan, 16 yoshida esa umuman milliy titulni yutgan.
-
Futbol ham yonida edi. U Madridning «Real» klubida ko‘rikdan o‘tgan — ammo bo‘lmadi: sportni birga olib borishni istardi, ustiga-ustak poygalar tobora ko‘proq tortardi.
-
Shunga qaramay, u “Real”ni qo‘yib yubormadi. 2006 yilda hatto klub prezidenti bo‘lishga nomzodini qo‘yishga urindi (arizani qabul qilishmadi), 2020 yilda esa uni faxriy a’zolar ro‘yxatiga kiritishdi.
-
Birinchi “mashina sehrgarligi” — 11 yoshida. Opasi uni Seat 600 ruliga tizzasiga o‘tqazib, “biroz boshqarib ko‘r” dedi. Keyinroq u tan olgan: o‘sha paytdan boshlab fikrlari doim poygalarga qaytaverardi.

Dastlabki sarguzashtlar va tez o‘sish
-
Eng katta ta’sir — akasidan. Akasi Lukas 1971 yilda Alpine A110’da mamlakat chempioni bo‘lgan. Bu, aslida, “jiddiy orzu qilishga ruxsat” bo‘ldi.
-
U motokrossdan boshlagan. 16 yoshida Montesa Capra 125 olgan, loy va shag‘alda mashq qilgan, ammo ota-onasi voyaga yetmaguncha startlarga qo‘ymagan.
-
Va u… otasining imzosini soxtalashtirdi. 17 yoshida poygaga yozilish uchun “ruxsat” bilan litsenziya rasmiylashtirdi. Shunday qilib musobaqalarda debyut qildi.
-
To‘rt g‘ildirakdagi birinchi start — darrov hikoyali. 18 yoshga to‘lgach, otasi Renault 5 sovg‘a qildi, keyin Karlos do‘sti‑shturman bilan uni garajda o‘zlari “poyga holati”ga keltirdi. Natija: bir maxsus uchastkani yutdi va marrada sinfida ikkinchi bo‘ldi.
-
U “formulalar”da ham sinab ko‘rdi. 1984 yilda Formula Ford F2000’da yurdi — lekin yorqin burilish bo‘lmadi. Va birgalikda qaror qilishdi: uning hududi baribir ralli.

WRC: ispan “geografiya qonunlari”ni buzganida
-
Jahon rallisiga u tez kirib keldi. WRCdagi debyuti — Portugaliya rallisi‑1987: u ilk maxsus uchastkaning o‘zidayoq g‘olib bo‘ldi (ha, yana), garchi poygani tugatmagan bo‘lsa ham.
-
1990: u “janubliklar uchun emas” deb hisoblangan ishni qildi. Sayns 1951 yildan beri o‘tkazib kelinayotgan Finlandiya rallisini yutgan Shimoliy Yevropadan bo‘lmagan birinchi pilot bo‘ldi.
-
Uning kuchi — universallik. Qor, asfalt va shag‘alda birday tez edi — o‘sha davrda esa pilotlarni “o‘z qoplamasi” bo‘yicha bo‘lish odat edi.
-
Jahon chempioni sifatida ikki titul. 1990 va 1992 yillar.
-
Uzoq vaqt etalon bo‘lgan raqamlar. WRCda 26 g‘alaba, 97 podium, 196 start — va finishlarning deyarli yarmi top‑3da.

“El Matador” — shunchaki laqab emas
-
U tafsilotlarga berilib ketardi. Muhandislar uni eng yaxshi test‑pilotlardan biri deb atashardi: mashinani “sezish”ni bilardi va sozlamalarni idealga keltirardi.
-
U faqat rallida yutmagan. Karyerasining boshida Renault monokublarini yutgan, 2011 yilda esa VW Scirocco’da «Nürburgring 24 soat» poygasida klassni yutgan.
-
2020 yilda WRC ovoz berishida uni “tarixdagi eng yaxshi rallichi” deb tanlashdi. Ha, u yerda Loeb ham, Ogier ham, McRae ham bor edi — ammo Sayns yutdi.
-
Uning o‘z “maktabi” bor. 2000 yilda «Ford» bilan yosh ispan pilotlari uchun ishga tushirilgan jamoa oxir-oqibat uning loyihasiga aylandi. “Bitiruvchilar” orasida — Dani Sordo va Xan Solans, shuningdek Ispaniya chempionlarining butun bir sochmasi bor.
-
O‘g‘li — alohida afsona. Karlos Sayns-kichik: «F‑1», karyerasi davomida deyarli barcha top‑jamoalar va Gran-prida 4 g‘alaba.

Cho‘l: u davr ramziga aylangan joy
-
U “Dakar”ga 2006 yilda kirdi va 20 yil davomida uni qo‘yib yubormadi. “Kayfiyatga qarab” kelib-ketish emas, balki hayotning shaxsiy loyihasidek.
-
U “Dakar”ni to‘rtta turli ishlab chiqaruvchi bilan yutgan. Volkswagen, Peugeot, Mini, Audi — noyob satr (Al‑Attiya bu bandda faqat hozir tenglashdi).
-
2024 yildagi 61 yoshdagi g‘alaba — rekord. “Dakar”ning eng yoshi ulug‘ g‘olibi bo‘lish — shunchaki “chiroyli” emas, bu deyarli fiziologiyaga chaqiriq.
-
Jarohatlar yig‘ilib bordi, lekin u baribir yurdi. Turli yillarda jiddiy avariyalar va shikastlar bo‘ldi — aynan «Dakar»-2025dagi kuchli zarbadan keyin u nihoyat: “oxirgi marta — bas” deb qaror qildi.
-
63 yoshdagi yakuniy urinish haqiqiy edi. 2026 yilda u 10-bosqichgacha yetakchilik qildi — va hammasini navigatsion xato tufayli yo‘qotdi. Butun umr nazorat uning superkuchi ekanini isbotlagan odam uchun haddan tashqari rallichilikcha yakun.

Undan keyin nima qoladi
Sayns-otada kam uchraydigan sifat bor: u har qanday davrda zamonaviy bo‘la oldi. WRCda, hammasini “qoplama maktablari” hal qilgan paytda. “Dakar”da, sabr va aql hal qiladigan joyda. 60+da, ko‘pchilik allaqachon xotiralar aytib yuradigan paytda, u esa hanuz g‘alaba uchun kurashardi.
Endi intriga oddiy va juda insoniy: u cho‘lsiz nima qiladi? Avtosport siyosatimi? Akademiyami? Sharobmi? Futbolmi?
Shekilli, o‘zi ham hozircha bilmaydi. Lekin shunday “yakuniy raqs”dan keyin, ehtimol, yagona halol reaksiya: avval nafas rostlash. Keyin qaror qilish.







